Verður maður ekki aðeins að segja smá frá sér. Ég heiti semsagt Hafdís og er 30 ára og starfa sem hjúkka á krabbameinsdeildinni á Lansanum og hef gert það undanfarin 2 ár. Áður hef ég starfað í sama starfi á krabbameinsdeild í Danmörku í eitt ár og en útskrifaðist fyrir rúmlega 4 árum. Ég bý með honum Sigga mínum og vorum við að kaupa okkar fyrstu íbúð sem er í vesturbænum og fluttum við þangað í júní 2005.
Við eigum von á okkar fyrsta kríli í október og alllt gengur að óskum og þetta er allt mjög spennandi. Samkvæmt 20 vikna sónarnum lítur þetta út fyrir að vera strákur, enda fór það ekki á milli mála, mamman sá meira að segja litla djásnið.
Hvað annað get ég sagt, já ég er mjög ofvirk manneskja og þarf helst að gera milljón hluti í einu, og mikið hefur gengið á hjá mér undanfarin ár. Síðan fyrir 3 árum hef ég farið í 2 miniheimsreisur, fyrst í 4 mánuði til Asíu, þ.á.m. Nepal þar sem ég var að vinna á barnaheimili og síðan fyrir ári fór ég til Suður Ameríku í 4 mánuði, og upplifði margt skemmtilegt og fróðlegt. Dvaldi meðal annars í óbyggðum Amazone, sigldi um hálft Amazonfljótið á frumstæðum bát, gekk til Macchu Picchu, fór á karnivalið í Ríó og margt margt fleira sem þið verðið að lesa á gömlu bloggsíðunni minni www.ferdadis.blogcentral.com þið verðið að fara inn á gamalt blogg janúar til júní í fyrra.
Fyrir utan að vera í fullri vinnu ákvað ég að skella mér á skólabekkinn og bæta við mig smá fróðleik og virkja heilasellurnar aðeins. Ég byrjaði núna eftir jól í sérnámi í krabbameinshjúkrun og er 2 sinnum í viku í skólanum og gengur mjög vel. Þetta er 2 ára nám sem ég er að reyna að taka á 1 og hálfu ári, kemur í ljós hvernig gengur, fyrst maður er að fara að eignast barn og svoleiðis.
Ég hef ekki minnst á þann mikilvæga þátt í lífi mínu að ég bjó í Danmörku í tæplega 7 ár og lærði hjúkrunina þar, mér fannst frábært að búa þarna og bjó í Kaupmannahöfn allan tímann. Ég varð víst frekar dönsk, en ég held samt núna að ég sé öll að koma til og hef verið mjög fljót að tileinka mér aftur íslenska hugsunarhættinum, hvort sem það sé gott eða slæmt. Ég hef allavega komist að því eftir öll þessi ferðalög, að ég er mjög fljót að aðlagast aðstæðum. Jæja ég ætla ekki að hafa þetta lengra. Munið að njóta lífsins 
Kveðja Hafdís (Haffa eins og sumir kalla mig)